تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند                 عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست

صاحب دیوان ما گویی نمی داند حساب             کاندر این طغری نشان حسبة لله نیست

بنده پیر خراباتم که لطفش دائم است                  ور نه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست

* ...... ..... .... ....... ........ ...... ....... ...... ..... ...... ......

این همان شرمی است که نیما می گوید.

فردا تعطیل است، مگر نه؟!؟